ZBMITBS

info
Informacje o wspólnotach Drukuj E-mail
Autor Administrator   
Co to jest współwłasność nieruchomości?
    Współwłasność budynków mieszkalnych jest znana w Europie od kilkuset lat. Jest to forma własności zapewniająca właścicielom lokali prawo zarządzania nieruchomością, a jednocześnie zobowiązująca ich do ponoszenia wszelkich kosztów utrzymania tej nieruchomości.

Podstawy prawne
    Funkcjonowanie wspólnoty mieszkaniowej, a w szczególności zasady zarządzania nieruchomością wspólną określa Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz.U. z 2000 r., Nr 80, poz. 903, z późn. zm.). Ustawa weszła w życie z dniem 1 stycznia 1995 r. i uszczegóławia przepisy o współwłasności, zawarte w Kodeksie Cywilnym oraz Kodeksie postępowania cywilnego. Ustawa o własności lokali nazywana jest potocznie ustawą o wspólnotach mieszkaniowych.

Jak powstaje wspólnota?
    Wspólnoty mieszkaniowej nie zakłada się, lecz powstaje ona z mocy prawa, w momencie wyodrębnienia własności (wykupu) pierwszego lokalu w nieruchomości. Wystarczy, więc dwóch właścicieli: nabywca lokalu i sprzedający, który posiada resztę lokali, aby mówić o wspólnocie.
Wspólnota mieszkaniowa
    Pojęcie wspólnoty mieszkaniowej definiuje art. 6 ustawy o własności lokali, który stanowi, że tworzy ją ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład danej nieruchomości. Wspólnota mieszkaniowa nie ma osobowości prawnej, może jednak nabywać prawai zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana.
Członkowie wspólnoty
    Członkiem wspólnoty mieszkaniowej jest każdy właściciel, którego lokal został wyodrębniony (wykupiony). Członkami wspólnoty mieszkaniowej są zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne, na przykład Gmina.
    Członkami wspólnoty mieszkaniowej nie są natomiast lokatorzy (najemcy), bez względu na to, od kogo i w jakim trybie wynajmują lokal.
    Każdemu właścicielowi przysługują określone, przewidziane ustawą, uprawnienia oraz spoczywają na nim związane z utrzymaniem lokalu i udziale w nieruchomości wspólnej obowiązki.
Małe i duże wspólnoty
    Wspólnoty w budynkach do 7 lokali, zarówno wyodrębnionych, jak i nie wyodrębnionych, określane są jako „małe”. Wspólnoty te korzystają z zapisów kodeksu cywilnego oraz kodeksu postępowania cywilnego dotyczących współwłasności, które bezpośrednio regulują zasady zarządu nieruchomością wspólną.
    Wspólnoty w budynkach powyżej 7 lokali to wspólnoty „duże”. Działają one na podstawie przepisów ustawy o własności lokali, a w sprawach w niej nie uregulowanych według przepisów kodeksu cywilnego i kodeksu postępowania cywilnego.


zarządzanie02